Spojrzenia

Przez Kielce przetoczył się ostatnio temat podwyżek niemal wszystkiego: podatków, opłat czy tez usług realizowanych przez miejskie instytucje. Jednym z najgłośniejszych problemów jest tradycyjnie komunikacja miejska i związane z nią ceny biletów, które przecież w niewielkiej części finansują jej utrzymanie. Ta niezwykle ważna pozycja dla sporej części mieszkańców Kielc ma kosztować w tym roku ok. 100 mln zł. Dokładna suma nie jest znana, bo z wiadomych przyczyn koszty ciągle rosną. Miasto w budżecie na 2022 rok zakładało, że dochody z biletów wyniosą 34 mln, więc już na starcie wiadomo że trzeba będzie dołożyć ok. 60 mln! Dołożyć, tzn. ni mniej, ni więcej tylko sięgnąć jeszcze głębiej do kieszeni kielczan i wyciągnąć z nich te pieniądze, głównie w postaci podatków.

Ostatnią konferencję prasową prezydenta Kielc Bogdana Wenty i jego trzech rzeczników odbieram jako kolejną nieudolną próbę zrzucenia z siebie odpowiedzialności za to, co dzieje i nie dzieje się w Kielcach. Zamiast konkretnych rozwiązań dla poważnych problemów mamy rechot, szyderstwa, zestaw banałów i tanie moralizatorstwo.

Kilka dni temu obchodziliśmy 104 rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości po 123 latach zaborów i nieistnienia naszej Ojczyzny na mapie Europy.

Dlaczego w Kielcach źle się dzieje? Każdy z nas ma swoją odpowiedź na to pytanie i potrafi wskazać głównego winowajcę kierując się – rzecz jasna – prywatnymi sympatiami politycznymi. Niewielu jednak zastanawia się, co zrobić, by Kielce weszły na ścieżkę szybkiego rozwoju i stały się jeszcze lepszym miastem do życia. W swoim debiutanckim felietonie dla „2 tygodnika kieleckiego” podejmuję się tej misji.

Na czoło łamiących wiadomości (ang. Breaking News), ostatniego czasu szturmem wbiło się otwarcie sali widowiskowo-kinowej w domu kultury w Lesku, w malowniczych Bieszczadach. Czemu o tym piszę? Ponieważ otwarcie to powinno stanowić wzór dla włodarzy naszego ukochanego Świętokrzyskiego. Dlaczego? O tym za chwilę.

Od kilku lat trwa publiczna dyskusja dotycząca rozbudowy hali sportowej przy ul. Bocznej w Kielcach na potrzeby międzynarodowych rozgrywek piłki ręcznej. Niestety, nie możemy dziś pokusić się o tę inwestycję. Musimy szukać wielomilionowych oszczędności w kontrze do skutków kryzysu. Spełnianie marzeń musimy odłożyć w czasie, by dzisiaj zapewniać bezpieczeństwo w obszarach podstawowych dla funkcjonowania miasta.

Jako członek Rady Rodziny przy Ministerstwie Rodziny i Polityki Społecznej z nadzieją przyjąłem skierowanie do konsultacji społecznych projektu „Ustawy o ochronie małoletnich przed dostępem do treści nieodpowiednich w Internecie”.

Władze Kielc z przytupem ogłosiły plan oszczędnościowy dla miasta. Zakłada on głównie wyłączanie oświetlenia ulicznego oraz ograniczenie zużycia prądu i ogrzewania w budynkach szkół. Zaciskanie pasa kosztem bezpieczeństwa kielczan i zdrowia dzieci jest wyjątkowo oburzające.

Kryzys gospodarczy, wysoka inflacja oraz wzrost cen stawia pod znakiem zapytania realizację wielu samorządowych inwestycji. Miasta rozważają rezygnację z części zadań oraz znaczące ograniczenie realizacji usług komunalnych. Coraz częściej prezydenci, burmistrzowie i wójtowie spoglądają na przedsiębiorców i na możliwość realizacji zadań w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego.

Bogdan Wenta nieustannie powtarza, że w budżecie miasta brakuje pieniędzy. Tymczasem pan prezydent lekką ręką wydaje publiczne środki na zupełnie niepotrzebne rzeczy. U swojego osobistego doradcy – doktora Bartłomieja Zapały – co miesiąc zamawiał „analizy”. Za każdy „raport” z miejskiej kasy płacił po 3500 złotych.